O Canon na elaboración da arte. As artes en Leonardo

 Temos no noso pintor italiano un concepto de arte que se remonta ata a antiga civilización grega. As artes estarían entón constituídas por un conxunto de habilidades, destrezas, e artesanías nas que é posible atopar unha grande cantidade de actividades humanas moi diversas. Faise necesria unha estructura, e os antigos xa tiñan unha xerarquía que englobaba todas las artes e as reducía a dous polos, as Artes Mecánicas e as Artes Liberais. Leonardo vai entender esta división ambivalente como útil, e así a adoptará para si mesmo, aínda que fiel ó seu papel de innovador vai a introducir unha pequena modificación, o estatus da pintura, para él a mellor das artes vaise ver cambiado, pasará de ser unha arte mecánica a unha arte liberal.

Hai que ter en conta que o cambio de identidade ó que vai ser sometida a pintura non a libera do seu papel de arte representativa. A pintura debe ser en todo momento unha arte que conte coa propia realidade e que a represente tal e como é. Aquí falamos de introducir o concepto de Arte Creativo, a pintura será unha Arte Creativa, suxeita ó mundo xa que nos atopamos con que a creación da obra ten todo que ver coa realidade representada, o que ten de creativa a pintura é a inxeniosidade que porá en xogo o artista para conseguir ser o mais fiel posible o que ten diante. Con podese alevar a Arte a unha categoría que o puña en relación con deuses, a Arte é unha Creación humana.

O maior interese de Leonardo van ser polo tanto as artes representativas, entre as que para el destaca a pintura. Isto débese a súa posibilidade de facer presente e visible algún obxeto ou situación que non está diante de nós. Nisto a pintura é o arte que mais lle atrae pois non só trae a nós unha realidade que de ter lugar diante de nós contaría con tres dimensións, seno que o fai de forma que prescinde dunha dimensión. O cadro en dúas dimensión é capaz de conter unha realidade que parece que estaría fóra do seu alcanze e faina recoñecible e mesmo nos sumerxe nela para que captemos e entendamos o que hai detrás desta imaxe.

Encontrámonos entonces cun autor que vai atopar na representación más fiable da natureza un punto de creatividade. Esta fidelidade coa natureza vainos a proporcionar un coñecemento que trataremos no punto “A ciencia da arte e o seu abxecto”, pero no que debemos facer un apunte agora é que pese a que nos atopamos coa antiga conceptión de arte como imitación pero na que, como nos conta o mesmo Leonardo no seu Tratado de pintura o pintor ten a liberdade de convinar algúns rasgos se quere busca un efecto ou algunha beleza concreta, aínda que neste punto debe ter un certo coidado.
Bibliografía:

• Atalay, Bülen, Las matemáticas y la Mona Lisa, Almuzara, 2008

• Ruiz-Domènec, José Enrique, Leonardo da Vinci o el misterio de la belleza, Barcelona, Ediciones Península, 2005.
• Taterkiewicz, Wladyslaw, Historia de la estética, Madrid, Akal, 1991.