Estando no taller de Verrochio a Leonardo encárcanlle completar
xunto ó maestro un Bautismo de Cristo,
maior tarea á que se podía aspirar sendo aínda un aprendiz ás
ordes do mestre, e neste caso, pese á xuventude do autor destas
partes a súa pegada sentese ata chegar a desequilibrar todo o
cuadro.
![]() |
| Verrochio, O Bautismo de Cristo |
Vemos que neste cadro apareecen representadas catro figuras humanas,
o propio Cristo que recibe o bautismo de máns de Xoán o Bautista,
es os que acompañan dous anxos na esquina inferior esquerda. O pnto
focal deste cadro, como o título e a posición da figura indica
debería ser o Cristo, no centro da imaxe e hacia o que se dirixe
tanto a mirada dun dos anxos como a do Bautista ou as mans de Deus e
o Espíritu Santo. Pero se damos unha mirada algo detida no cadro
vemos que algo non encaixa, precisamente no anxo que está de perfil
mirando o Bautismo.
Este anxo será o foco do cadro unha vez posemos unha mirada nel,
resalta neste cadro composto por figuras estáticas, por facciones
afectadas e cheas de sombras. Fronte as estatarias figuras de
Verrochi oponse a movilidade do anxo de Leonardo, que resulta moito
mais natural, se optamos por un detalle das caras de ambos anxos
observamos que o aspecto do anxo de Verrochio, que se ven encaixa no
cadro e ten unha beleza correspondente o estilo, ó lado do anxo de
perfil transfórmase en algo a medio camino entre unha estatua e un
morto, o suave sombreado de Leonardo xera unha sombra sínda maior do
que devera no outo e o seu aspecto unido a inmovilidade propia do
estilo non pode opoñerse pese a que ocupa unha superficie do cadro
moito maior.
![]() |
| Verrochio y Leonardo, Tobías e o anxo |
Tobías y el éngel,
obra na que é posible apreciar en palabras de Ruiz-Domènec “la
mirada se dirige hacia el joven Tobías buscando en él una
sensibilidad que no tenía el maestro y sí el discípulo”. Sucede
o mesmo que na obra anterior, o ánxo de Verrochi apreciase coma
estático en comparación co dinamismo do Tobías de Leonardo.
Non será o único cadro que realice
xunto co maestro, Ruíz-Domènec nos muestra, tras contarnos que
Leonardo se ve envuelto en una acusación de sodomía, que vai
realizar outra obra da man de Verrochio
Esta sería enton a primeira contraposición patente na arte de
Leonardo e o inicio dunha nova forma de entender a arte, moito mais
natural el dinámica que a anterior visión do mundo, mentres
Leonardo avanza as grandes figuras ata a fecha vense estáticas ante
unha visión que extrae totalemente da natureza movil a súa forza.
Bibliografía:
Bibliografía:
- Ruiz-Domènec, José Enrique, Leonardo da Vinci o el misterio de la belleza, Barcelona, Ediciones Península, 2005.
- Taterkiewicz, Wladyslaw, Historia de la estética, Madrid, Akal, 1991.


No hay comentarios:
Publicar un comentario